Ga terug

  Bekende Nederlanders

 

Gijs Staverman

‘Ik vind dat Noord-Holland alles heeft’

Hij wordt door velen beschouwd als de opvolger van radio-icoon Frits Spits sinds hij op NPO Radio 2 op werkdagen van twaalf tot twee een uitzending heeft: Gijs Staverman. Niet alleen radioman pur sang, ook televisiepresentator en ondernemer. En geboren en getogen Schagenees. ‘Zomers ging ik graag naar een klein strandtentje in Groote Keeten.’

‘Ik vind het fantastisch dat ik de tijd mag invullen die Frits Spits had. Ik zie mezelf niet als opvolger hoor. Maar toen de KRO me vroeg of in een programma wilde doen op werkdagen van twaalf tot twee was ik blij verrast. Ik ben vorig jaar met Gijs 2.0 begonnen en doe het nog steeds met heel veel plezier. Ja, ik vind het een enorme eer om op zo’n plek te mogen zitten. Het is een programma dat op dit moment heel erg bij me past. Als ik ergens radio maak, wil ik er alles uithalen wat er in zit. Bij Q-music, de vorige zender waar ik werkte, had ik er alles uitgehaald. Het was tijd verder te kijken. Toen kwam Gijs 2.0 op mijn pad.’
‘In 1991 ben ik bij de landelijke radio gekomen, maar ik heb nog steeds het gevoel alsof ik net als dj ben begonnen. Ik denk dat wel meer mensen dat hebben als het lekker gaat. Ik ben niet zo’n carrièreplanner. Nu ik bij Radio 2 zit, wil ik er weer alles uithalen en langzaam naar de top gaan. Dan spring ik ongetwijfeld weer naar een andere berg. Ondertussen realiseer ik me wel dat ik een ongelooflijk bevoorrecht mens ben dat ik veel kansen in mijn leven krijg en dat ik ze ook zoveel mogelijk kan benutten. Ik heb het heel erg naar mijn zin. Ik doe wat ik wil doen en wat ik kan. Mijn hobby is mijn werk. Muziek ontdekken en met muziek bezig zijn en dit combineren met serieuze vraaggesprekken met leuke mensen over dingen die je wilt weten, dat is toch geweldig?’

Gijs Staverman kennen we niet alleen van een lange radioloopbaan, ook is hij televisiepresentator. Daarnaast is hij zelfstandig ondernemer met Mediabureau Staverman Studios, dat onder meer audio/ videoproducties en radiocommercials maakt. ‘Over het algemeen ben ik een kind van de radio’, antwoordt hij op de vraag welk vak het dichtst bij hem ligt. ‘Radio maak ik uit liefde, met televisie heb ik een relatie en mijn onderneming, dat is zo gegroeid. Wij zijn gespecialiseerd in radioproducties uit het oogpunt van de maker. Dat is wat anders dan dat je werkt vanuit het oogpunt van reclame. Bedrijven vinden het prettig dat ze worden ondersteund vanuit het blikveld en de kennis van de radiomaker. Alle drie mijn werkzaamheden vind ik bijzonder leuk en bijzonder noodzakelijk ook. Maar in mijn top drie staat radio op één, mijn bedrijf op twee en televisie op drie. Wat ik over tien jaar doe? Ik zou het niet weten. Waarschijnlijk is mijn bedrijf een stukje groter en maak ik, hopelijk, nog steeds fantastische radioprogramma’s. Dat zou ik in elk geval heel fijn vinden. Ik hoop ook iets meer te sporten en nog steeds niet te roken. Misschien heb ik wel kinderen. Wie weet…’

Gijs werd geboren in 1966 in het ziekenhuis van Alkmaar, maar groeide op in Schagen. Hij woonde er tot zijn 28ste. ‘Toen ik een jaar of twintig was zeiden mijn ouders: ‘Nu moet je maar eens op jezelf gaan wonen’,’ lacht hij. ‘Ik ben toen met mijn vriendin gaan samenwonen in een huisje in de wijk Muggenburg. In die tijd was Schagen een echt uitgaansdorp. Ik draaide vier avonden per week plaatjes in de André Bar en in ’t Geveltje. Dat ging best goed. In die tijd won ik zelfs een Noord-Hollandse discjockeywedstrijd. Kermis was een belangrijk ijkpunt in het jaar. Ook uitgaan in de Vijverhut in Groote Keeten, destijds dé uitgaanstent van Noord-Holland, was heel leuk. Mijn uitgaansleven speelde zich voornamelijk in en om Schagen af. Ik zat in Den Helder op school, op de Rooms-katholieke mavo. Mijn moeder vond dat de echt goede scholen in Den Helder zaten, daarom gingen mijn broers en ik daarheen. Voor de mavo heb ik nog een jaar VWO gedaan op een internaat in Heemstede. Ik was op de lagere school een nogal afwezig, creatief kind dat de wereld buiten stukken interessanter vond dan wat zich binnen afspeelde. Daarom zou een internaat wel goed voor me zijn. Maar het werkte niet. De mavo was een nogal strenge school, maar dat had ik wel even nodig, anders zou ik nooit het diploma hebben behaald. Na een jaar Kunstacademie in Den Haag ging ik werken bij een fotopersbureau, waar ik een enorme liefde voor fotograferen heb ontwikkeld. In 1991 kwam ik bij Veronica.’

‘Met mooi weer ging ik graag met de fiets naar het strand van Callantsoog of dat van Groote Keeten, waar het een stuk rustiger was. Ik kon toen al niet zo goed begrijpen waarom mensen ervoor kiezen om hutje mutje te liggen, zoals op de stranden van Zandvoort of Scheveningen. Mijn favoriet? Dat was het kleine strandtentje van Groote Keeten, waar ik heel rustig kon genieten van zand, zee en zon.

Ik vind dat Noord-Holland alles heeft. Het ruikt er altijd lekker. De rust is ook fijn; als ik in de provincie ben word ik overvallen door de rust. Het landelijke gebied vind ik prachtig. De bollenvelden in het voorjaar bijvoorbeeld en de groene weilanden. En dat op maar drie kwartier van Amsterdam! Hoe noordelijker je komt, hoe vriendelijker de mensen zijn. Als ik een aannemer of een timmerman nodig heb, vraag ik altijd iemand uit Noord-Holland. Ze zijn eerlijk, daar houd ik van.  Samen met de weidsheid, strand en zee én Amsterdam in de buurt is het gewoon een heel fijn gebied.’

TOP